Nie meer kieme as by die wittes nie.
In ieder geval, Hessie het dit oorleef, en haar imunitiet was daarna
waarskynlik heelwat beter.
Torreke
"Otterkop" <Otterkop@[EMAIL PROTECTED]
> wrote in message
news:o7idnXD3be9MC-_ZnZ2dnUVZ_uidnZ2d@[EMAIL PROTECTED]
> dink aan al daai kieme in daai chip in daai koppie , vrot
>
>
> <bouwer@[EMAIL PROTECTED]
> wrote in message
> news:1148334872.239458.127970@[EMAIL PROTECTED]
>
> Torreke skryf
>
> Ek onthou goed watter groot brug dit vir my was om oor te
>> steek toe ek vir die eerste keer 'n ouer swart man as "Oom" aangespreek
>> het;
>> vandag kan ek nie verstaan hoekom dit ooit vir my 'n probleem was nie;
>
> Almal van ons, in die proses van daardie brug oorsteek,
> het seker sulke moments of truth. Hier was myne.
> Ek gaan, na my eerste pos by 'n meisiesskool net
> buite Pietermaritzburg, waar alle studente wit was,
> na Adams College, naby Amanzimtoti, waar alle
> studente swart was. Ek het dit nie vooraf geweet
> nie, maar vir 'n rukkie was ek, die Afrikaanse
> onderwyser, die enigste wit persoon in 'n hele-
> maal swart personeel, insluitende die prinsipaal,
> ( Dit was voor dit onwettig geword het vir wittes
> om onder swart prinsipale te werk.) Toe ek uit-
> vind ek sou die enigste wit persoon in die hoërskool
> wees, het ek verwag om bietjie ongemaklik te voel,
> maar dit het nie gebeur nie.
> Maar iets anders het gebeur: Met teetyd
> word toebroodjies en teekoppies na die skool
> gestuur. Daar was 'n ooreenkoms dat die wit
> vrouepersoneel se woonplek die toebroodjies
> vir die Opleidingskollege sou maak, en ons
> toebroodjies en koppies vir die hoërskool het
> gekom van die gebou waar die swart mans-
> personeel gevestig is. Die eerste dag toe die
> toebroodjies en teekoppies by ons hoërskool
> aankom, toe sien ek die toebroodjies is gemaak
> met bruin nie baie lekker bruinbrood nie ( seker
> tuisgebak) en die koppies was baie gechip en
> goedkoop. Ek moes dit maar inwurg, maar dit
> was regtig nie'n goeie ondervinding nie. Die
> nag word ek na 'n paar uur wakker, en voel
> daar is iets verkeerd met my. Na bietjie dink
> onthou ek die effens suurderige toebroodjies
> en die onaantreklike teekoppies, en ek
> begin onbedaardelik huil. Op daardie oomblik
> kon ek nie sien hoe ek die toekoms kon
> aanvat met sulke toebroodjies en teekoppies
> in my toekoms nie. Ek het my toe goed
> uitgehuil. Die volgende dag het ek baie beter
> gevoel, en die brood en die teekoppies het
> my nooit weer gehinder nie.
>
> Gloudina
>
>
|
