Evertjan. schreef op dinsdag, 13-5-2008, het volgende :
> Arie Bos wrote on 13 mei 2008 in soc.genealogy.benelux:
>
>> Trouwens, in dit verband een vraagje.....
>>
>> Stel, ik heb bepaalde gegevens gekregen van X en zou dat als zodanig
>> ook op mijn webstek hebben vermeld. Nu gaat Y die data overnemen.
>> W‚lke bronvermelding moet Y dan gebruiken? Want als je hele
>> rechtlijnig denkt zou dat dus iets worden in de trant van:
>>
>> 'Deze gegevens heb ik gekregen van Arie (url?), die ze op zijn beurt
>> weer gekregen van X (url?), die ze op zijn beurt weer heeft gevonden
>> in het gemeentearchief van Z, alwaar het te vinden is in het notarieel
>> archief van notaris A/akte nr.123' .
>>
>> Dat lijkt me toch een beetje overkill toch?
>
> Je hebt een "wettelijk moeten",
> en "gedragen zoals 'het' hoort",
> en "praktische haalbaarheid".
>
> Alle drie zijn relatief t.o.v. wat je oordeelt te doen.
>
> Mijn primaire punt was, dat feiten geen eigendom zijn,
> dat het best netjes is om een bron te vermelden,
> en soms wetenschappelijk wel erg nuttig,
> maar dat dit allemaal niets met auteursrecht te maken heeft.
>
> Een zijsprongetje over foto's:
>
> Erg netjes is de onlangs hier genoemde fotosite van Tresoar,
> die bij iedere foto vermeldt of er nog auteursrecht op zit.
Misschien dat ik niet goed heb opgelet, maar in deze hele draad mis ik
wat, en wel de antwoorden op de vragen waarom iemand genealogie
bedrijft en voor wie hij dat doet. Ik kan natuurlijk niet voor een
ander antwoorden, dus houd ik bij een persoonlijke 'mijmering'.
Waarom doe ik aan genealogie?
Ik wil weten waar ik vandaan kom en wat mijn achtergronden zijn. Ik wil
weten uit wat voor gezinnen, families, milieus mijn voorouders kwamen.
Wat deden zij voor de kost, waren ze rijk, arm of ergens er tussen in?
Waren het diepreligieuze mensen of gingen zij naar de kerk omdat
iedereen dat deed. Wat voor opvattingen hadden ze (of zouden ze gehad
kunnen hebben). Hoe was hun (waarschijnlijke) opleidingsniveau. Of heel
in het kort weergegeven: nieuwsgierigheid naar het leven van de gewone
mensen - /mijn/ mensen - in het verleden. Bij die speurtocht naar het
verleden leer ik weer nieuwe mensen kennen. Velen van hen zijn dood,
want broers en zusters en kinderen van die broers en zusters van mijn
voorouders en soms tref je iemand aan die ook familie van mij is, maar
waar ik dat nooit van zou hebben geweten als ik niet iets aan
genealogie deed. Soms ook vind ik 'verdwenen' familieleden 'terug'.
Daar doe ik het voor, dat zijn mijn beweegredenen om het verleden van
mijn familie uit te zoeken (en voor iedere verstaander: ik werk aan
mijn kwartierstaat, dus zal ik ook altijd wel met dat breiwerk bezig
blijven).
Voor wie doe ik die genealogie?
Op die vraag past eigenlijk alleen maar een kort antwoord: voor mezelf
en eigenlijk voor niemand anders. Laat ik dan niemand meegenieten?
Zeker wel, mijn broer en zus genieten mee (en soms, als er naar wordt
gevraagd, een neef en een paar achternichten) - maar alleen à ls zij dat
willen. Maar dat is maar heel oppervlakkig want zelf een hand uitsteken
om ook eens onderzoek te doen, is er niet bij.
Zet ik mijn gegevens op internet? Nou, ik ben daar een twijfelaar in.
Het is niet dat ik niet wil publiceren, maar het opzetten en bijhouden
van een goede website kost tijd en die tijd stop ik liever in mijn
onderzoek of, als het zo te pas komt, in het helpen van anderen bij hun
onderzoek. Ik heb jaren geleden een opzetje gedaan voor een website en
een goede zoeker vindt die ook nog wel. Ongeveer één keer per jaar
krijg ik er respons op. Het is dus uit luiheid dat ik geen uitgebreide
website heb. Als ik werkelijk wil publiceren, hetzij in een boek,
hetzij op een website, en de inhoud daarvan zou worden gekopieerd, dan
zou ik daar geen bezwaar tegen hebben - dan had ik maar *niet* moeten
publiceren! Daarmee volg ik geheel het standpunt van Arie Bos. Ik pleeg
namelijk onderzoek voor mezelf, het is mijn hobby en niet mijn
levensonderhoud (want dan zou het weer wat anders zijn). Ik doe dit
onderzoek omdat ik het zo leuk en spannend vind.
Mijn tegenvraag aan al diegenen die op internet publiceren en later de
pest in hebben dat hun 'vruchten' door anderen geplukt worden, is de
volgende: waarom publiceer je eigenlijk? Je wilt toch aan al die
anderen laten zien wat je gevonden hebt? Dan is het niet verwonderlijk
dat een ander er mee aan de haal gaat, zeker als het goed onderzoek is.
Maar die ander heeft niet die fun gehad die jij had toen je dit of dat
gegeven op die vreemde vindplaats had aangetroffen.
Je kunt er ook anders tegenaan kijken: als een ander van jouw website
'pikt' dan kun je daar ook wel wat trots op zijn. Kennelijk wordt je
werk gewaardeerd.
Cheers!
--
Met vriendelijke groet
Testkop
|
