> Omdat ik over drie weken een aantal dagen in Zuid-Limburg ben en nog
> steeds m'n toenmalig onbeantwoorde onderzoeksvragen heb, denk ik er
> opnieuw over om in Luik een archiefbezoek te plannen.
> Maar... is er in 6 jaar veel veranderd? Is een bezoek aan het
> stadsarchief nog steeds problematisch of is dat verbeterd? En hoe zit
> het met het rijksarchief in Luik? Als ik de website van het
> rijksarchief doorkijk, krijg ik wel de indruk dat de klant welkom is
> en krijg ik ook de indruk dat onaangekondigd binnenlopen geen probleem
> is..
Inmiddels ben ik in Luik geweest en zal ik m'n ervaringen nog even
melden...
Het Rijksarchief ligt aan de Rue du Ch=E9ra. Dat is op loopafstand van
het Luikse hoofdstation "Li=E8ge Guillemins", maar pas op! Een wandeling
van het station naar het archief houdt wel een behoorlijke klim in. De
straten gaan steil omhoog. Dus na m'n wandeling kwam ik moe, puffend,
steunend en nat van het zweet bij het archief aan. Heb je niet zo'n
goede conditie dan adviseer ik de bus, iets wat ik zelf ook beter had
kunnen doen. De wandeling terug van archief naar station,
bergafwaarts, was overigens veel prettiger :-))))
Onaangekondigd binnenlopen bleek geen probleem. Aan hulpvaardigheid
mankeerde het ook niet. Maar de taal was toch wel een behoorlijk
probleem (niet alleen het Nederlands, maar ook het Engels) al bleek
een enkel personeelslid toch wel wat Nederlands te kunnen spreken.
Overigens waren er ook Vlaamse bezoekers die ook niet te beroerd waren
om te helpen. Er werd 5 euro entree gevraagd (weekprijs).
Wat de stad Luik betreft was de burgelijke stand op microfilm aanwezig
tot 1920. Op zich is de werking gelijk aan de Nederlandse registers...
Je zoekt eerst in de 10-jaren tafels en vindt daarin een verwijzing
naar jaar en aktenummer, waarmee je de akte vervolgens vrij eenvoudig
terug vindt. De microfilms zijn toegankelijk gemaakt via een
ingewikkeld coderingsysteem en de readers zijn oud en worden handmatig
bediend. Dat maakte het zoeken naar een akte toch nog tijdrovend.
De taal van de akten was Frans, maar het vertalen was met mijn
middelbare school Frans geen enkel probleem. Als je in het Frans kunt
tellen en de namen van de maanden herkent, kom je een heel eind.
Er was mij niet verteld dat je bij de balie een bij het apparaat
behorende signaalkaart moest pakken, waardoor ik 's middags bijna van
m'n stoel werd getrokken door iemand die de signaalkaart had gepakt
van het apparaat waar ik al de hele dag aan de slag was.
Dat het archief van 12 tot 1 sloot, was vrij lastig, te meer omdat er
in de buurt van het archief weinig te zien en te beleven is, geen
winkeltjes, niets.
Al met al gevonden wat ik zocht en er achter gekomen dat het
rijksarchief qua dienstverlening en gastvrijheid weinig verschilt van
het Nederlandse rijksarchief.
|
